முத்துவிற்கு மூன்று அக்கா, பிள்ளையோ பிள்ளையென்று தவமாய் தவமிருந்து பெற்ற பிள்ளை, முதல் அக்காவிற்கு காதல் திருமணம், இரண்டாவது அக்காவிற்கும் மூன்றாவது அக்காவிற்கும் பெற்றோர் பார்த்து நடத்திய திருமணம், முத்து மெக்கானிகல் இன்ஜினியரிங் படித்து விட்டு பெங்களுருவில் ஒரு கம்பனியில் வேலை பார்த்து வந்தான், சரியான கஞ்சன், எச்சை கையில் காக்காய் ஓட்டாதவன், தனது முதல் அக்காள் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டு, பொருளாதார நெருக்கடியில் அடிக்கடி தன் அப்பாவிடமிருந்து பணம் வாங்கி கொண்டு போவது முத்துவிற்கு மிகவும் எரிச்சலூட்டுவதாக இருக்கும், இதனால் தான் ஒரு காலமும் காதலித்து திருமணம் செய்வது கிடையாது என்று முடிவில் இருப்பவன், அக்காள் யாராவது முத்துவிடம் உதவி என்று கேட்டு விட முடியாது, அப்படிப்பட்ட முத்துவுக்கு உடல் சுகம் என்பது என்ன என்ற அந்த வயதிற்கே உள்ள நெருக்கம் ஏற்ப்பட ஆரம்பித்தது,
அவன் வாழ்க்கையில் சல்லாபம் செய்ய கிடைத்த பல இனிய சந்தர்ப்பாங்களை அவன் எப்படியெல்லாம் நழுவ விட்டான் என்பது பற்றி முதலில் பார்க்கலாம் பள்ளியில் முத்து ப்ளஸ் டு படித்துக் கொண்டிருந்த சமயம், இவனுடன் படித்து கொண்டிருந்த ஒரு நண்பனின் மூலமாக கிடைத்த ஒரு விபசாரியிடம் முதலில் உடல் சுகம் என்ன, பெண் என்றால் என்ன என்று அறிந்து கொள்ளும் ஆசையில் அந்த விபசாரியிடம் போனான், அவள் ஐந்நூறு ரூபாய் கேட்டபோது தன்னிடமிருத்த பணத்தையும் தன் நண்பனிடமிருந்து கடன் வாங்கிய பணத்தையும் சேர்த்து அவளிடம் கொண்டு போன போது, அனுபவம் இல்லாத முத்துவை அவளால் சமாளிக்க முடியவில்லை, விபசாரிக்கு நேரமாகி விட்டது, அவள் குறிப்பிட்ட நேரம் முடிந்ததும் போய் விட்டாள், முத்துவின் கையிலிருந்த பணம் போனதுதான் மிச்சம், தான் நினைத்தபடி எக்ஸ்பெரிமென்ட் ஏதும் செய்ய முடியாமல் போனது பற்றி மிகவும் வருத்தப் பட்டான் முத்து.
அடுத்தது முத்து கல்லூரியில் படிக்கும் போது கிடைத்த வாய்ப்பு, அங்கேயும் சில குளறுபடிகள், [குளறுபடிகளைப் பற்றி விரிவாக எழுத வேண்டுமென்று தோன்றுகிறது, ஏற்கனவே பின்னூட்டங்கள் இல்லாத ஒண்டிக் கட்டையாய் இருக்கிற என்னையும் என் எழுத்துக்களையும் பலரும் புறக்கணித்து விடுவார்கள் என்பதால் எழுதவில்லை ] கையிலிருந்த காசு தான் செலவாகிறதே தவிர அவனால் அவன் நினைத்தபடி ஒன்றையும் பார்க்கவோ செய்யவோ முடியவில்லை.
ஒரு வழியாக முத்து ஒரு முடிவிற்கு வந்தான், தனது நண்பன் ஒருவன் எப்போதுமே திருமணமாகிய பெண்களுடன் காசு ஏதும் கொடுக்காமல் உடலுறவு வைத்துக் கொள்வதை கேள்வி பட்டு இருந்தான் தானும் அப்படி ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தால் காசு செலவு செய்யாமல் ஒரு எக்ஸ்பெரிமென்ட் செய்து பார்க்கும் திட்டம் போட்டான், முத்துவிற்கு கல்யாணம் ஆகிய பெண்களுடன் உறவு வைத்து கொள்வது கொஞ்சமும் பிடிக்காத விஷயம், ஆனால் வேறு வழி இல்லாமல் இப்படியொரு முடிவெடுத்தான், ஒரு முப்பது வயதிற்குள் ஏதாவது பெண்கள் கிடைப்பார்களா என்று காத்திருந்தான், கிடைத்தது, ஆனால் செலவு அதிகமாகியதே தவிர வேலைக்கு ஒன்றும் ஒத்து வரவில்லை. முத்து மகா கஞ்சனுக்கு பர்ஸ் காலியாவதை பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.
முத்துவிற்கு இருபத்து ஐந்து வயது, நாற்ப்பது வயதில் ஒரு பெண் கிடைத்தாள், கல்யாணமான பெண்களை முத்துவிற்கு கொஞ்சமும் பிடிக்காது அதிலும் இத்தனை வயதான பெண்ணோடு உடலுறவு என்பதை சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை ஆனால் வேறு வழி இல்லைகிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொள்வது என்ற முடிவில் இருந்தான், இந்த முறை எப்படியாவது நினைத்ததை செய்து விட வேண்டும் என்ற குறிக்கோளோடு அந்த பெண்ணை அழைத்துக் கொண்டு ஒரு இடம் கண்டுபிடித்து கூட்டி சென்று தான் நினைத்த எக்ஸ்பெரிமேன்டை ஆரம்பித்தான், அந்த பெண்ணிற்கு கோபம் வந்தது, இந்த மாதிரி சின்னத்தனமான வேலை செய்யும் சின்ன பசங்களோடு வெளியே வருவதே மிக பெரிய தப்பு என்று முத்துவை திட்டி விட்டு அந்தப் பெண் கிளம்பி போய் விட்டாள்,
நீண்ட தேடலுக்குப் பின் முத்துவிற்கு ஒரு முப்பத்திரெண்டு வயது விதவை பெண் கிடைத்தாள், அந்த பெண்ணிற்கு கல்யாண ஆசை, தனியாக வாழ பிடிக்காமல் அவதி பட்டு கொண்டிருந்தாள், அவளிடம் தான் அவளை கல்யாணம் செய்து கொள்வதாக ஒரு பொய்யை சொல்லி முடிந்தவரை அவளை ஏமாற்றி, ஒரு வழியாக தனது எக்ஸ்பெரிமேன்டை முடித்தான் முத்து, பின் அவள் இவனது சுயரூபம் தெரிந்து கொண்டு ஒதுங்கி விட
இப்போது முத்துவிற்கு வயது முப்பது ஒன்று, அந்த விதவை பெண் அவளது சொந்தத்தில் ஒருவரை திருமணம் செய்து கொண்டு சென்னைக்கு குடியேறினாள், ருசி கண்ட பூனையாக முத்து பெங்களூரு வேலையை விட்டு விட்டு சென்னையில் வேலை தேடி, வேலையும் கிடைத்து விட , இப்போது சென்னையிலேயே செட்டில் ஆகி விட்டான், அந்த பெண்ணின் கணவன் இல்லாத சமயங்களில் 'தன்னால் அவளை மறக்க முடியவில்லை ' என்ற பாட்டை பாடிக் கொண்டு அவளிடமே "சங்கமித்து" வருகிறான், இதற்க்கு முக்கிய காரணம் காசு செலவில்லாமல் கதை ஓடுகிற வரைக்கும் ஓடட்டும் என்று போய் கொண்டு இருக்கிறது இந்த ஏமாத்து வேலை,
முத்துவிற்கு திருமணத்திற்கு பெண் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் கடந்த ஏழு எட்டு வருடங்களாக, கிடைக்கின்ற வரன்களில் குலம் கோத்திரமெல்லாம் ஒத்து வந்தால் அந்த பெண்ணிடமிருந்து கிடைக்கும் வரவு குறைகிறது, வரதட்சிணையும் படிப்பும் நினைத்தபடி இருந்தால் குலம் கோத்திரம் ஒத்து வரவில்லை ,
அவனுடன் படித்த எல்லாருக்கும் திருமணம் முடிந்து குழந்தையும் இருக்கிறது, இப்போது முத்துவிற்கு முப்பத்து ரெண்டு வயது, கடைசியாக முத்துவிற்கு ஒரு வரன் ஒத்து வந்திருக்கிறது, அவன் செல்போனில் அந்த பெண்ணுடன் பேசுவதெல்லாம் கல்யாணத்திற்கு பின் எங்கு வீடு வாங்குவது எந்த மாதிரி பண வரவை அதிகரித்து கொள்வது என்பது பற்றித்தான், அந்த பெண்ணும் இவனை போன்ற குணமுடையவளாக இருந்து விட்டால் பிரச்சினை இருக்காது, இப்போவாவது முத்து "இலவசத்தை" தேடி போகாமல் இருப்பான் என்பது சந்தேகமே. "ஓசி" என்பது தேடும் போது சுலபமாக கிடைத்து விட்டால், ருசி கண்ட பூனையாகி விடுபவர்கள் இந்த முத்துக்கள்......
வியாழன், 4 ஜூன், 2009
உண்மையாக வாழ முடியுமா
உண்மையாக வாழ விரும்புவதென்பது என்னை போன்ற சிலருக்கு விருப்பம்தான் ஆனால் அப்படி வாழ முடியுமா என்றால் இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும்.
மனதில் உள்ள எல்லா வித எண்ணங்களையும் அப்படியே பேசி வாழ ஆசைபடுவதால் பிரயோஜனம் ஒன்றும் இல்லை, பிறர் எண்ணங்களையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் நாம் திருப்தி படுத்துபவராக இருந்தால் மட்டுமே நல்லவர் என்ற பெயர் கிடைக்கிறது, நமது உள்ளத்தில் எது தோன்றுகிறதோ அதன் படி வாழும் போது மற்றவர்கள் நம்மை அருவருப்புடன் நினைப்பதும் நம்மை பற்றி தவறாக எடை போடுவதும் தான் மிச்சம்.
எந்த சூழலிலும் அந்த சூழலுக்கேற்ப தம்மை மாற்றி கொண்டு வாழ்பவரை தான் உலகம் ஏற்று கொள்ளுகிறது. ஒருவரை அவரது உண்மையான குணத்துடன் வாழ விடுவதில்லை.
உண்மையாக வாழ விரும்புவது நமது குணமாக இருந்து விட்டால் வேறு வினையே தேவை இல்லை, நம்மை வேற்று கிரக மனிதர்களை போல பார்க்கிறது நம்மை சுற்றி இருக்கும் சமுதாயம். அல்லது பைத்தியக்காரன் என்ற கிண்டலுக்கும் கேலி பேச்சுக்கும் ஆளாக வேண்டியதாகி விடுகிறது.
உண்மையை யாரும் ஏற்றுக் கொள்ள தாயாரில்லை, ஷேக்ஸ்பியர் சொன்னது போல ' நாடகமே உலகம் அதில் நாமெல்லாரும் நடிகர்கள் ' என்பது போல.
மனிதர்களுக்கு உலகம் கொடுத்துள்ள சுதந்திரம் இவ்வளவுதான், மிருகங்களும் பறவைகளும் எத்தனை உண்மையாக வாழுகிறது ஆறறிவு படைத்த மனிதன் மட்டும் எல்லாவற்றிலும் விதி விலக்கு தான். பொய்மை நிறைந்த உலகம். பொய்மையை வரவேற்கும் உலகம். நிஜங்களை ஏற்று கொள்ள முடியாத உலகம்.
மனதில் உள்ள எல்லா வித எண்ணங்களையும் அப்படியே பேசி வாழ ஆசைபடுவதால் பிரயோஜனம் ஒன்றும் இல்லை, பிறர் எண்ணங்களையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் நாம் திருப்தி படுத்துபவராக இருந்தால் மட்டுமே நல்லவர் என்ற பெயர் கிடைக்கிறது, நமது உள்ளத்தில் எது தோன்றுகிறதோ அதன் படி வாழும் போது மற்றவர்கள் நம்மை அருவருப்புடன் நினைப்பதும் நம்மை பற்றி தவறாக எடை போடுவதும் தான் மிச்சம்.
எந்த சூழலிலும் அந்த சூழலுக்கேற்ப தம்மை மாற்றி கொண்டு வாழ்பவரை தான் உலகம் ஏற்று கொள்ளுகிறது. ஒருவரை அவரது உண்மையான குணத்துடன் வாழ விடுவதில்லை.
உண்மையாக வாழ விரும்புவது நமது குணமாக இருந்து விட்டால் வேறு வினையே தேவை இல்லை, நம்மை வேற்று கிரக மனிதர்களை போல பார்க்கிறது நம்மை சுற்றி இருக்கும் சமுதாயம். அல்லது பைத்தியக்காரன் என்ற கிண்டலுக்கும் கேலி பேச்சுக்கும் ஆளாக வேண்டியதாகி விடுகிறது.
உண்மையை யாரும் ஏற்றுக் கொள்ள தாயாரில்லை, ஷேக்ஸ்பியர் சொன்னது போல ' நாடகமே உலகம் அதில் நாமெல்லாரும் நடிகர்கள் ' என்பது போல.
மனிதர்களுக்கு உலகம் கொடுத்துள்ள சுதந்திரம் இவ்வளவுதான், மிருகங்களும் பறவைகளும் எத்தனை உண்மையாக வாழுகிறது ஆறறிவு படைத்த மனிதன் மட்டும் எல்லாவற்றிலும் விதி விலக்கு தான். பொய்மை நிறைந்த உலகம். பொய்மையை வரவேற்கும் உலகம். நிஜங்களை ஏற்று கொள்ள முடியாத உலகம்.
செவ்வாய், 2 ஜூன், 2009
ப்ளம் பூக்கள்...

ப்ளம் பழத்தை பற்றி கேள்வி பட்டதோடு சரி, குப்பிகளில் அடைத்த அதன் சாற்றை குடித்து பார்த்த திருப்தி மட்டும் தான் உண்டு.
ப்ளம் மரங்கள் பூத்து குலுங்கும் கண் கொள்ளா காட்சி, மனதை கொள்ளை கொள்ளும், மரம் முழுவதும் வெண்ணிற ப்ளம் பூக்கள் .......
ப்ளம் மரங்கள் குளிர்ந்த தட்ப வெட்ப்பத்தில் வளருவதால் தமிழ் நாட்டில் அத்தகைய அழகிய காட்சியை கண்டு ரசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்காது.
ப்ளம் பழத்தை ருசிப்பதை விட ப்ளம் பூக்கள் பூத்து குலுங்கும் காட்சி தான் மனதை கொள்ளை கொள்ளும், மழையும் ஈரப்பதமும் இவ்வகையான தாவர வளர்ச்சிக்கு மிக முக்கிய காரணம் என்பதால் இந்த மரங்களின் பின்னணி இயற்க்கை அழகு கொட்டி கிடக்கும் இடங்களாக இருப்பதனால் ப்ளம் மரங்கள் பூக்கும் காட்சி மனதை கொள்ளை கொள்ளுகிறது . என்னைப் போல இயற்க்கை விரும்பிகளை சுண்டி இழுக்கும் சக்தி இப்படி பூத்து குலுங்குவதை காணும் போது ......
'கண்ணோடு காண்பதெல்லாம்
கண்களுக்குச் சொந்தமில்லை ' என்பதை உணரும் போது மனது
லேசாக கனக்கிறது........

லேபிள்கள்:
வியக்க வைக்கும் இயற்க்கை [என்னை]
திங்கள், 1 ஜூன், 2009
மூங்கில் பூக்கள்..

இயற்க்கை நம்மை பல விதத்தில் வியக்க வைக்கிறது இயற்க்கை வியக்க வைத்த மூங்கில் பூக்கள் பற்றிய தகவல் என்னை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. படித்து தெரிந்து கொண்ட பல தகவல்களில் சிலவற்றை இங்கே எழுத வேண்டுமென தோன்றியது.
இந்தியாவில் மூங்கில் அதிகமாக விளையக் கூடிய தட்ப வெட்ப்பமும் இயற்க்கை சூழலும் நாட்டின் கடைக் கோடியில் அமைந்திருக்கும் அழகிய குளிர்ந்த மிசோரம் மாநிலத்திற்கு உண்டு.
மூங்கில் பூக்கள் ஐம்பத்து வருடத்திற்கு ஒரு முறை தான் பூக்கும் என்று சொல்லப் படுகிறது, 120 வகையான மூங்கில்கள் இருப்பதாக சொல்லப் படுகிறது. அழகிய பிங்க் நிறத்தில் இந்த பூக்கள் உள்ளது. மூங்கில் வளர்ப்பது வீட்டிற்கு அதிஷ்டம் என்ற ஒரு மூட நம்பிக்கையும் புதிய வரவாக நம்ம ஊரில் தற்போது காணப்படுகிறது, இந்த புதிய வரவு எந்த நாட்டின் தாக்கத்தால் ஏறப்பட்டிருக்க கூடும் என்று யோசித்தால் அது சீன ஜப்பான் நாட்டிலிருந்தோ அல்லது சிங்கப்பூர் போன்ற ஆசியர்கள் வாழும் நாடுகளில் இருந்து வந்ததாக இருக்கலாம். [ சிரிக்கும் புத்தர் சிலை போல ].
இந்த மூங்கில் பூக்கள் பூக்கும் அதே சமயத்தில் எலிகளும் அதிக அளவில் உற்பத்தியாகிரதாம். இதற்க்கு காரணம் எலிகள் இந்த பூக்களை சாப்பிடும் போது எலிகளின் உற்பத்தி பெருகுவதால் பயிர் விளையும் நிலங்களில் எலிகள் அதிக அளவில் பயிர்களை நாசம் செய்து விடுகிறது, இதனால் அதிக அளவில் உணவு பொருட்களுக்கு பஞ்சம் ஏற்படுவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால் 1957,1819 ஆண்டுகளில் பெரிய அளவில் நாட்டில் பஞ்சம் வாட்டி எடுத்தாக வரலாறு கூறுகிறது.

இதனால் மூங்கில் பூக்கள் பூத்தாலே அது பஞ்சத்தின் அறிகுறி என்ற [myth] மூட நம்பிக்கை இருந்து வருகிறது. மூங்கில் பூக்கள் பூக்க போகிறது என்பதை தெரிந்து கொள்வதற்கு காட்டிலாகாவில் உள்ள முக்கிய பணியில் இருப்பவர்கள் முன் கூட்டியே அறிந்து எலிகள் உற்பத்தியாவதை அதற்குரிய மருந்து வகைகளை தெளித்து அல்லது வேறு எலி ஒழிப்பு முறைகளை கையாண்டு, எலிகள் உற்பத்தியாவதை தடுக்கலாம், அப்படி அவர்கள் தக்க சமயத்தில் கவனம் செலுத்தவில்லை என்றால் பயிர்கள் எலிகளால் நாசப்படுத்தப்படுவதுடன் உணவு பற்றாக்குறை ஏற்ப்பட வாய்ப்பு அதிகமாகி விடுகிறது. தற்காலத்தில் எலி ஒழிப்பிற்கு பல ரசாயன கலவைகள் உள்ளது, எலிகளை ஒழிக்கிறோம் என்ற பெயரில் வேறு மிருகங்களும் அழிக்கப் பட்டு விட கூடாதல்லவா.
மூங்கில் பூக்களை அழிக்க முடியாது ஏனென்றால் அவற்றால் மூங்கில் விதைகள் உற்ப்பத்தியாகும் அந்த விதைகள் மூலம் மீண்டும் பல ஆயிரம் மூங்கில் மரங்கள் உற்ப்பத்தியாக வேண்டியது உள்ளது. பூக்கள் பூத்து முடித்த பின்னர் அந்த மூங்கில் புதர் தானாகவே பட்டு போய் விடுகிறது.
லேபிள்கள்:
வியக்க வைக்கும் இயற்க்கை [என்னை]
ஞாயிறு, 31 மே, 2009
கோடைகால கவிதை
கடலுக்கு கரை மீது
காதல் - அலை
மழைக்கு மண்ணின் மீது
காதல் - மழை
பேனாவிற்கு மையின் மீது
மையல் - கவிதை
வெயிலுக்கு நீர் மீது
காதல் - [பாலிதீன் உரையில், குப்பிகளில்] தண்ணீர்.
வெயிலே வேண்டாம் காதல் !!!!
காதல் - அலை
மழைக்கு மண்ணின் மீது
காதல் - மழை
பேனாவிற்கு மையின் மீது
மையல் - கவிதை
வெயிலுக்கு நீர் மீது
காதல் - [பாலிதீன் உரையில், குப்பிகளில்] தண்ணீர்.
வெயிலே வேண்டாம் காதல் !!!!
காதல் - speed Breaker
எந்த வயதில் காதல் முதன் முதலில் மனதில் துளிர்த்தது என்றால், என் பெற்றோரின் முகம் எனக்கு விளங்க ஆரம்பித்த போது என்பது தான் சரியான பதிலாக இருக்கும், நான் உளமார காதலித்தது என் பெற்றோரைத்தான். காதல் என்றாலே பதினாறு வயதில் ஒரு ஆடவனைப் பற்றி வண்ண வண்ண கனவுகளுடன் கிளுகிளுப்பு ஏற்ப்படுத்துவது தான் என்பது மட்டும் காதல் என்று என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை.
முதலில் எப்போது ஒரு ஆடவன் என் மனதில் கிளுகிளுப்பை ஏறப்படுத்தினானோ அதை என் முதல் காதல் என்று என்னால் ஏற்று கொள்ள முடிந்ததில்லை, இன்றைய நிலையிலிருந்து காதலைப் பற்றி எது காதல் எப்போது ஆரம்பித்தது என்று யோசித்தால், மனதை கவர்ந்த காதல் கனிந்து, ஒருவருக்கொருவர் வெளிப்படையாகத் தெரியப் படுத்தி, அந்தக் காதல் திருமணத்தில் முடிந்தால் காதல் முழுமை பெற்றது என்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவது இல்லை.
ஒருவரை பார்க்காமலேயே ஏதோ ஒரு விதத்தில் தன்னை கவர்ந்து விட அதையும் காதல் என்று நினைத்து வருடங்களை விரட்டி பின்னர் எதுதான் காதல் என்று உணரும் போது உண்மையில் காதல் என்பது உடலில் ஏற்ப்படும் பருவ மாற்றங்கள் என்பது தெளிவாகிறது.
ஆனால் காதல் ஏற்ப்படுத்தும் கிளுகிளுப்பு அலாதியானதுதான், இதில் காதல் தோல்வி என்பது என்னை பொறுத்தவரை இன்றைய நிலையிலிருந்து யோசிக்கும் போது speed breaker என்ற உவமைதான் சரியான வார்த்தையாக என்னால் தேர்வு செய்ய முடிகிறது.
காதல் தோல்வியின் வலி என்னவென்பதை நன்கு உணர்ந்திருக்கிறேன் ஆனால் இப்போது யோசித்தால் அப்படியொரு speed breaker எனது வாழ்வில் வந்திராவிட்டால் என் வாழ்க்கை பயங்கரமான விபத்தை சந்தித்திருக்கும் என்பதில் எனக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை உண்டு.
எதையுமே நான் இழந்ததாக நினைப்பதே இல்லை, எது தடை பட்டதோ அது நன்மைக்கே என்பதை வாழ்க்கை புரிய வைத்தது.
முன் குறிக்கப் பட்டது தான் நடக்கும் என்பதை மனம் இன்று ஏற்றுக் கொள்கிறது, இதில் காதலும் விதி விலக்கல்ல.
ஆனால் காதலையும் அது நம்மில் ஏற்ப்படுத்தும் விளைவுகளையும் யோசித்துப் பார்த்தால் சில சமயங்களில் சந்தோஷமாகவும் சில சமயங்களில் வேதனையாகவும் உள்ளது, உண்மையில் சொல்லப் போனால் காதல் என்னும் அந்த காந்தம் நம்மை பற்றிக் கொள்ளும் போது நாம் நாமாகவே இருப்பதில்லை.
ஒவ்வொருவரும் கட்டாயம் கடந்து வர வேண்டிய சிலிர்க்க வைக்கும் வசந்த காலம், ஒரு முறை வாழ்வில் வந்து போகும் அந்த சில வருடங்கள் நம் மனதில் அழியாத நினைவுகளை விட்டுச் செல்கிறது, அந்த நினைவுகளை மறக்கவும் முடியாமல் நினைக்கவும் முடியாமல் வாழ்ந்து வாழ்க்கையை முடிக்கின்றோம்.
"கடந்த காலத்தை நினைக்காதே வருங்காலத்தையும் நினைக்காதே நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்து விடு" என்று சொல்வது சுலபம் ஆனால் நினைவுகளை வெல்வது நிகழ் காலம் நமக்கு கொடுக்கும் பல சுமைகளும் கடைமைகளும் கடந்த காலத்தை மறக்க செய்து விடும், இல்லையேல் நிகழ் காலத்தில் வாழ்வது கடினம்.
காதலும் மாயைதானே.....!!
முதலில் எப்போது ஒரு ஆடவன் என் மனதில் கிளுகிளுப்பை ஏறப்படுத்தினானோ அதை என் முதல் காதல் என்று என்னால் ஏற்று கொள்ள முடிந்ததில்லை, இன்றைய நிலையிலிருந்து காதலைப் பற்றி எது காதல் எப்போது ஆரம்பித்தது என்று யோசித்தால், மனதை கவர்ந்த காதல் கனிந்து, ஒருவருக்கொருவர் வெளிப்படையாகத் தெரியப் படுத்தி, அந்தக் காதல் திருமணத்தில் முடிந்தால் காதல் முழுமை பெற்றது என்பதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவது இல்லை.
ஒருவரை பார்க்காமலேயே ஏதோ ஒரு விதத்தில் தன்னை கவர்ந்து விட அதையும் காதல் என்று நினைத்து வருடங்களை விரட்டி பின்னர் எதுதான் காதல் என்று உணரும் போது உண்மையில் காதல் என்பது உடலில் ஏற்ப்படும் பருவ மாற்றங்கள் என்பது தெளிவாகிறது.
ஆனால் காதல் ஏற்ப்படுத்தும் கிளுகிளுப்பு அலாதியானதுதான், இதில் காதல் தோல்வி என்பது என்னை பொறுத்தவரை இன்றைய நிலையிலிருந்து யோசிக்கும் போது speed breaker என்ற உவமைதான் சரியான வார்த்தையாக என்னால் தேர்வு செய்ய முடிகிறது.
காதல் தோல்வியின் வலி என்னவென்பதை நன்கு உணர்ந்திருக்கிறேன் ஆனால் இப்போது யோசித்தால் அப்படியொரு speed breaker எனது வாழ்வில் வந்திராவிட்டால் என் வாழ்க்கை பயங்கரமான விபத்தை சந்தித்திருக்கும் என்பதில் எனக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை உண்டு.
எதையுமே நான் இழந்ததாக நினைப்பதே இல்லை, எது தடை பட்டதோ அது நன்மைக்கே என்பதை வாழ்க்கை புரிய வைத்தது.
முன் குறிக்கப் பட்டது தான் நடக்கும் என்பதை மனம் இன்று ஏற்றுக் கொள்கிறது, இதில் காதலும் விதி விலக்கல்ல.
ஆனால் காதலையும் அது நம்மில் ஏற்ப்படுத்தும் விளைவுகளையும் யோசித்துப் பார்த்தால் சில சமயங்களில் சந்தோஷமாகவும் சில சமயங்களில் வேதனையாகவும் உள்ளது, உண்மையில் சொல்லப் போனால் காதல் என்னும் அந்த காந்தம் நம்மை பற்றிக் கொள்ளும் போது நாம் நாமாகவே இருப்பதில்லை.
ஒவ்வொருவரும் கட்டாயம் கடந்து வர வேண்டிய சிலிர்க்க வைக்கும் வசந்த காலம், ஒரு முறை வாழ்வில் வந்து போகும் அந்த சில வருடங்கள் நம் மனதில் அழியாத நினைவுகளை விட்டுச் செல்கிறது, அந்த நினைவுகளை மறக்கவும் முடியாமல் நினைக்கவும் முடியாமல் வாழ்ந்து வாழ்க்கையை முடிக்கின்றோம்.
"கடந்த காலத்தை நினைக்காதே வருங்காலத்தையும் நினைக்காதே நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்து விடு" என்று சொல்வது சுலபம் ஆனால் நினைவுகளை வெல்வது நிகழ் காலம் நமக்கு கொடுக்கும் பல சுமைகளும் கடைமைகளும் கடந்த காலத்தை மறக்க செய்து விடும், இல்லையேல் நிகழ் காலத்தில் வாழ்வது கடினம்.
காதலும் மாயைதானே.....!!
சனி, 30 மே, 2009
கனவு
காலையில் கண் விழித்ததிலிருந்தே நீரஜாவிற்கு அந்த கனவின் நினைவு திரும்ப திரும்ப வந்துக் கொண்டே இருந்தது.
நீரஜாவின் கணவன் ஒரு சந்தேகப் பேர்வழி. அவள் அவனிடம் எதைப் பற்றி பேசினாலும் அதற்கு வேறு ஒரு அர்த்தம் கண்டுபிடிப்பான். பேச்சு அதிகமானால் இருவருக்கும் வாக்கு வாதத்தில் தான் முடியும்.
அவன் பெயர் கோபால், திருமணமாகி இரண்டு வளர்ந்த பிள்ளைகளுக்கு தகப்பன், சபல புத்திக்காரன் எனபது அவனது பேச்சில் தெரிந்தது. இன்டர்நெட்டில் பழக்கமானவன். லண்டனில் குடும்பத்துடன் வசித்து வருவதாக சொன்னான். அவன் செல்போனில் பேசுவதை கேட்டால் அடுத்த ஊரிலிருந்து தான் பேசுகிறானோ என்று நினைக்க தோன்றும், பேசுவதற்கு ஒன்றுமே இல்லாமல் ஆனால் எப்படித்தான் ஒரு மணி நேரம் இவனால் தொடர்ந்து பேச முடிகிறதோ என்று தோன்றுவதுடன் போயும் போயும் இவனிடம் செல்போன் எண்ணை கொடுத்து விட்டேனே என்றும் எரிச்சல் ஏற்ப்படும், ஆனால் இப்படியொருவனை சந்த்தித்தத்தில் கூட ஒரு முக்கியம் இருக்கிறது என்பது பின்னால் தான் உணர முடிந்தது.
கோப்பாலின் பரிச்சயம் கிடைத்த சில நாட்க்களிலேயே அவனைப் பற்றிய அபிப்பிராயம் குறைய ஆரம்பித்தது, அப்படியொரு அபிப்பிராயம் தோன்றிய பின்னும் தொடர்ந்து அவனுடன் பேசிக் கொண்டிருப்பதை நினைத்து நீரஜாவிற்கு சிறிது ஆச்சர்யம் தான், மிகவும் மாறி விட்டோமோ என்றும் வியப்பாகத்தான் இருந்தது, ஆனால் அந்த வியப்பு நீடிக்கவில்லை. நீரஜாவின் கணவன் வாசு ஒரு நாள் கோப்பாலுடன் நீரஜா பேசும் போது பார்த்து விட்டான், தன்னை சந்தேகப் படுவானோ என்ற பயத்தில் கோப்பாலைப் பற்றி வாசுவிடம் சொல்லி விட்டாள்.
நீரஜாவின் அப்பா இறந்து சுமார் பத்து வருடங்கள் முடிந்து விட்டது, அவர் இறந்த முதல் ஆறு மாதங்கள் வரை நீரஜாவின் கனவில் அவளது அப்பா வருவது வழக்கமாக இருந்தது, அதற்க்கு பின்னர் அப்பாவின் முகத்தை கனவில் கூட பார்க்க முடிவதில்லை என்பது நீரஜாவிற்க்கு மிக்வும் வருத்தம். அவள் அப்பாவின் மீது அவளுக்கு ஏகப்பட்ட அன்பு. அம்மாவிடமும் ஏகப்பட்ட அன்புதான் ஆனால் அவள் அம்மா கனவிலும் நினைவிலும் எப்போதுமே அவளுடனேயே இருந்தார்.
நீரஜாவுடன் அவள் அப்பாவும் லண்டனில் உள்ள ஒரு பஸ் நிறுத்தத்தில் காத்து நின்று கொண்டிருக்கும் போது சிகப்பு நிற பஸ் ஒன்று பயணிகளுடன் நிறுத்தத்தில் வந்து நிற்கிறது நீரஜாவின் அப்பா ஓடிச் சென்று பஸ்ஸில் ஏறி விடுகிறார், நீரஜா ஏறாமல் நிறுத்தத்தில் நின்று கொண்டு அவரை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே அவளது அப்பாவின் உருவம் ஒரு ஒன்பது அல்லது பத்து வயது சிறுவனைப் போல மாறுகிறது, அந்த சிறுவன் பஸ்ஸில் நின்று கொண்டிருப்பவர்களின் கால்களின் வழியே நுழைந்து திரும்பவும் நீரஜாவின் கண்களுக்கு தெரியும் போது அவன் முப்பது வயது மதிக்க தக்க ஒரு கறுப்பர் இன விளையாட்டு வீரனின் உடை அணிந்து தெரிகிறான்.
இந்த கனவைப் பற்றி சொல்லுவதற்கு தனது கணவனைத் தவிர சரியான ஆள் வேறு யாரும் அவளுக்கு இல்லை , ஆனால் இந்த கனவைப் பற்றி சொன்னால் நிச்சயம் அவன் மொட்டை தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போடுவான், சொல்ல முடியாத அளவிற்கு மோசமான கனவு இல்லை தான் என்றாலும் கோப்பாலை மனதில் நினைத்துக் கொண்டு தான் இந்த கனவை நீரஜா கண்டிருக்கிறாள் என்று ஒன்று கிடக்க ஒன்று நினைத்துக் கொள்வான் என்ற மன குழப்பம்.
நீரஜாவின் கணவனுக்கு அவனது பெற்றோரை பார்க்கும் வாய்ப்பு இல்லாமல் போனது அவனது துரதிஷ்டம், இதனால் தன மனைவியும் அவளுடைய பெற்றோருடன் சந்தோஷமாக இருப்பதை பார்க்க பிடிக்காதவன். இந்த தர்ம சங்கடமான நிலையில் இந்த கனவை அவனிடம் சொல்லி எதற்கு வீண் வம்பில் மாட்டிக் கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லாமலேயே இருந்து விட்டாள்.
ஒரு நாள் கோப்பால் செல் போனில் பேசும் போது ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள் லண்டனில் நடைபெற போகிறதே என்று நீரஜா கேட்ட போது கோப்பாலும் அவனுக்கு தெரிந்திருந்த தகவல்களை சொல்ல ஆரம்பித்தான், அப்போது அவன் சொன்ன தகவல் ஒன்று நீரஜாவை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.
கோப்பால் லண்டனில் உள்ள ரயில்வேயில் ஸ்டேஷன் மாஸ்டராக பணி புரிந்து வருகிறான், அவனுடன் வேலை பார்க்கும் ஒரு கறுப்பர் இனத்தவரின் இருபத்து எட்டு வயது மகன் விளையாட்டு வீரனாம், அவனது பத்தாம் வயதிலிருந்தே பல மெடல்களை வாங்கி குவித்தவனாம், இந்த ஒலிம்பிக்கில் விளையாட தன்னை தயார் படுத்தி வந்தானாம்,
ஒரு நாள் ஒரு பயங்கர விபத்தில் படுகாயமடைந்து ஆஸ்பத்திரியில் சேர்க்கப்பட்டவன் இறந்து விட்டதாக மருத்துவர்கள் சொல்லி விட்டார்கள், வீட்டிற்கு பிணத்தை கொண்டு வரும் வழியில் ஒரு பேருந்து மீது மோதி மறுபடியும் விபத்தில் காயம் ஏற்ப்பட்டது அவனுடைய அப்பாவிற்கு, அப்போது அவனுடைய அம்மா ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்து அவனுடைய அப்பாவின் நிலைமையை பற்றி விசாரித்த போது அவருக்கு உயிருக்கு ஒன்றும் ஆபத்து இல்லை என்று மருத்துவர்கள் சொன்னதால் மகனை அடக்கம் செய்வதற்காக அவனது உடலை கல்லறைக்கு கொண்டு போக உறவினர்களையும் நண்பர்களையும் தொலைபேசியில் அழைத்துக் கொண்டிருந்த சமயம் பிணமாக இருந்த மகனின் உடல் அசைவதை பார்த்து விட்டு உடனே ஆஸ்பத்திரிக்கு கொண்டு செல்லும் வழியில் மகன் பேச ஆரம்பித்து விட்டானாம்.
தற்போது அப்பாவும் மகனும் நலமாக இருக்கிறார்கள் என்று சொன்னான் கோப்பால், ஏதோ உள்ளுணர்வில் பொறி தட்டியதைப் போல இது எப்போது நடந்தது என்று ஆவலுடன் விசாரித்தாள் நீரஜா, கோபால் சொன்ன அந்த தேதியும் வருஷமும் நீரஜாவின் சந்தேகத்தை உறுதி படுத்துவது போல இருந்தது, நீரஜாவின் அப்பா இந்தியாவில் இறந்த நாளும் அதே நாள் தான்.
ஒரு சமயம் இரண்டும் ஒரே நாளில் தற்ச்செயலாக சம்பவித்திருக்கலாம், ஆனால் நீரஜா கண்ட கனவு, அதன் அர்த்தமும் கோப்பால் சொன்னதையும் சேர்த்துப் பார்த்தால், தன் கனவில் கண்டது தன் அப்பாவைத்தானே...... ஒரு கறுப்பர் இன விளையாட்டு வீரனாக மாறியது போல தெரிந்தது.....
மறு பிறவியை பற்றி நீரஜா கேள்வி பட்டதுண்டு ஆனால் அதைப் பற்றி சிந்தித்தது இல்லை, தற்ப்போது கோப்பால் சொன்னதும் தனக்கு ஏன் பொறி தட்டியது போல இருந்தது....புரியாத கேள்விகளும் கிடைக்காத பதில்களும் உலகத்தில் நிறைய உள்ளதை உணர்ந்தாள் நீரஜா.
30.05.2009
இதற்கு குழுசேர்:
இடுகைகள் (Atom)